Marcel over zijn match met Maison van den Boer

Through Our Eyes

Samantha van Alphen

10 feb
2017

Traditiegetrouw viert Maison van den Boer ieder jubileum met een boek. Het kook-, kijk- en kennisboek ‘Huis van de Smaak’ ter ere van het 110-jarig bestaan is het derde boek waar onze fotograaf Marcel Bakker de beelden voor fotografeerde. In dit blogbericht vertelt hij over de totstandkoming van deze bijzondere fotografie en zijn kijk op het vak.

Marcel fotografeert al sinds zijn tienerjaren. Hij heeft zelfs een eigen donkere kamer gehad. Later verwaterde niet zijn passie, maar wel de focus op fotografie. “Ik ben er al die tijd wel mee bezig geweest, maar niet heel erg intensief”, vertelt hij. “Met de opkomst van de digitale fotografie heb ik de camera weer opgepakt om me er deze keer écht in te verdiepen met een opleiding aan de fotovakschool. Ik werkte toen al bij Bek (drukkerij en ons zusterbedrijf red.) in een grafisch-technische functie. Precies op het moment dat ik er klaar voor was, kwam er een vacature vrij in de fotostudio. Vandaar dat ik al 26 jaar binnen onze bedrijven werk.”

We benutten en respecteren elkaars creativiteit.

Creatieve wisselwerking

Maison van den Boer legt de basis van hun uitgesproken stijl met een creatief team van koks. “Het is een uitdaging om de andere labels van het bedrijf – Oseven en Food for Care – erbij te betrekken zonder dat de eigen identiteit verloren gaat. Die scheidslijn moesten we waarborgen, maar er is ook overlap nodig om er één geheel van te maken. Daarover sparren we on the scene. Dat loopt soepel, omdat de opdrachtgever en ik elkaar al een tijdje kennen. We benutten en respecteren elkaars creativiteit. Zo komen we in hoog tempo tot een grote diversiteit aan beeldmateriaal.”

Inventieve beeldcreatie

“Alles wat je ziet in ‘Huis van de Smaak’ is echt. Naast wat kleuraanpassingen, gebruiken we nauwelijks beeldbewerking. Een bijzonder beeld neerzetten met alleen fotografie accentueert dat je als fotograaf inventief bent in je beeldcreatie. Dat je in één shot het verhaal kunt vertellen, draagt bij aan de kwaliteit van je werk. In dit beeld zie je duidelijk een dubbele laag. En de onderste is veel onscherper dan de bovenlaag. Dit komt omdat het bord niet op een tafel, maar op een glazen plaat staat. Daardoor kun je een bijzondere diepte creëren.”

‘Huis van de Smaak’ nummer 19: Kaiserschmarrn

‘Huis van de Smaak’ nummer 19: Kaiserschmarrn

“Ook deze foto is tot stand gekomen met een glazen plaat. Met wat zand en een emmer sop heb ik een branding gecreëerd, met daarboven het glas met de visfrikandel erop. Je denkt al snel dat we twee beelden over elkaar heen hebben gemonteerd, maar aan de schaduw kun je zien dat het echt één foto is.”

‘Huis van de Smaak’ nummer 20: Visfrikandel speciaal

‘Huis van de Smaak’ nummer 05: Visfrikandel speciaal

“Het is zo anders dan wat je normaal van eten verwacht.”

Focus op het verhaal

Ons oog valt op een beeld van spareribs op sterk water. Wij krijgen daar geen honger van. Maar dat is toch juist wél de bedoeling van foodfotografie, dat het eruit ziet om je vingers bij af te likken? Marcel’s antwoord is duidelijk: “Wat jullie nu opmerken, is de rode draad van de fotografie van dit boek. Het is geen standaard foodfotografie, maar een over de top, grafische weergave. Het gaat er niet om of het gerecht er lekker uitziet, maar om het totaalplaatje. Dit is een conceptuele manier van werken.”

‘Huis van de Smaak’ nummer 104: Spare ribs

‘Huis van de Smaak’ nummer 104: Spare ribs

“Er is een foto in het boek te vinden van een gerecht met mosselen, waar bijna geen mossel op te zien is. Het beeld vertelt een verhaal over het vervuilen van de zee. En dat verhaal stijgt boven het gerecht uit. Of een foto van zwarte pasta wat bijna wel een bakje wormen lijkt. Het is zo anders dan wat je normaal van eten verwacht.”

‘Huis van de Smaak’ nummer 87: Truckstop

‘Huis van de Smaak’ nummer 87: Truckstop

Spannende belichting

Marcel had slechts twee weken nodig om de 110 gerechten vast te leggen. “De ene dag gaat het makkelijker dan de andere”, vertelt hij. “Dat is moeilijk te voorspellen. Beelden van boven schieten is eenvoudiger dan beelden in perspectief, die vragen beeldtechnisch om meer. En organisatorisch werkt dat ook zo: soms zijn beelden zo goed voorbereid dat het alleen nog maar schieten is. Lastig om mee te werken, en daarom spannend, is doorlicht. Door een onderwerp van onderaf te belichten, wordt de schaduwval compleet anders.”

Eenvoud en levendigheid

We vroegen Marcel naar zijn favoriete beelden uit het boek. “Meestal spreekt eenvoud mij het meest aan. Zoals de vegetarische steak tartare.”

‘Huis van de Smaak’ nummer 88: Vegetarische steak tartare

‘Huis van de Smaak’ nummer 88: Vegetarische steak tartare

“De sushi was voor mij een inkopper. Ik had geluk dat ik op het juiste moment schoot. Daardoor is het een heel levendige plaat geworden.”

‘Huis van de Smaak’ nummer 89: Sushi

‘Huis van de Smaak’ nummer 89: Sushi

Keuzes maken

Een goede fotograaf maakt volgens Marcel keuzes. “Niet iedereen kan alles. Daarom is het verstandig om je te specialiseren. Door een specialisatie maak je namelijk het beste werk, omdat je het leuk vindt en er steeds beter in wordt. Je ziet een bruiloftsfotograaf pur sang niet zo snel een architectuurfoto maken. Dat wil niet zeggen dat de fotograaf in kwestie het niet zou kunnen, maar het gaat om keuzes maken. Al brengt afwisseling je wel op nieuwe inzichten. Het is niet verkeerd om soms eens wat anders te proberen.

“Het is goed om nieuwsgierig te zijn, maar de valkuil is dat je gaat fladderen.”

Routine en kennis

Marcel vindt het belangrijk om voortdurend bij te leren. Wordt hij gedreven door nieuwsgierigheid? “Nee, dat is niet het goede woord. Ik heb de drang om een technisch zo goed mogelijke plaat neer te zetten. Daar heb je naast routine, ook kennis voor nodig. Nieuwsgierigheid is mooi, maar niet waarom ik blijf leren. Het is goed om nieuwsgierig te zijn, maar de valkuil is dat je gaat fladderen. Dat je van heel veel dingen heel weinig weet.

Snel kaders schetsen

Naast foodfotografie schiet Marcel portretten, packshots en rapportages. “Portretten op locatie vind ik een mooie uitdaging. Iemand in een korte tijd neerzetten zoals hij of zij echt is, dat is bijna niet te doen. Cartier Bresson is de grondlegger van de moderne fotografie. Wanneer hij iemand moest fotograferen die hij nog niet kende, zat hij het eerste half uur alleen maar zwijgend tegenover zijn model. Hij wilde eerst voelen wie hij tegenover zich had, om daarna pas te kijken hoe hij diegene neer ging zetten. Die tijd heb ik niet. Ik schets in een gesprekje van vijf à tien minuten het kader om iets goeds neer te zetten.

Wil jij meer weten over hoe wij verhalen vertalen naar fotografie? Neem dan contact met ons op.

Related Posts